Usotsuki Lily - fałszywe yuri

Hinata Saotome jest całkowicie przeciętną dziewczyną, która uwielbia przystojniaków. Można więc sobie wyobrazić, jak bardzo była szczęśliwa, gdy jeden z nich wyznał jej miłość i poprosił o chodzenie. Radość jednak szybko minęła, gdy dowiedziała się, jakie hobby ma jej nowy chłopak - przebieranie się za dziewczynę.


Autorką mangi jest Ayumi Komura. Zawiera ona 119 rozdziałów mieszczących się w 17 tomach. Jest więc trochę czytania.

W mandze szybko się wyjaśnia, że En Shinohara - chłopak Hinaty - ma bardzo ważny powód stojący za jego przebierankami. Jest do nich niemalże zmuszony. Nienawidzi on swojej płci do tego stopnia, że nawet jego własne odbicie budzi u niego agresję. Do płci pięknej natomiast pała niezwykłym uwielbieniem. Dlatego też chce za każdym razem w lustrze widzieć piękną dziewczynę. Bo przebrany En również jest bardzo urodziwy, przez co ma w swojej szkole rzeszę fanów (męskich, ku jego nieszczęściu).

 

Hinata staje więc przed trudnym zadaniem - wytrwać w związku z chłopakiem bardziej dziewczęcym od niej. Może i będą mieli wiele problemów, ale w końcu to przystojniak i kilka damskich ciuszków tego nie zmieni. Przez całą mangę będziemy śledzić ich losy. Ale i nie tylko ich.

W Usotsuki Lily jest dużo postaci pobocznych, a większość z nich to pary. Niektóre są z nami od niemalże początku, inne schodzą się dopiero w trakcie trwania historii. Każdej z nich są też poświęcone osobne rozdziały, przez co możemy się z nimi lepiej zapoznać. Gdyby nie to, pewnie byśmy się w końcu pogubili. Wśród par, oprócz tych damsko męskich, pojawia się jedna para lesbijska i wątek powolnego tworzenia się pary gejowskiej (już całkowicie na koniec mangi, więc nie wiadomo, co z tego wyszło).

Postacie są bardzo różnorodne i prawie każda ma jakąś wyróżniającą ją cechę. Chyba tylko główna bohaterka jest całkowicie normalna. Dzięki temu nie idzie się więc zanudzić patrzeniem na kolejną parę podobną do poprzedniej.

W mandze jest kilka absurdów (np. zatrzymanie się w czasie, przez co wszyscy są ciągle  tej samej klasie), ale wszystko jest tłumaczone przez autorkę: "przecież to manga". Całe szczęście nie razi to w oczy, więc można wybaczyć. Sama obecność autorki jest mocno zauważalna. Wypowiada się ona po niemal każdym rozdziale (czasem na kilka stron) i prowadzi nawet kącik Q&A. Jest sympatyczna i nawet miło się to czyta.

Kreska nie jest najładniejsza, ale nie razi też w oczy. Oczywiście, najlepiej narysowane są sceny z prezentacją przebrania Ena - w końcu on jest tutaj gwiazdą.

Jest to manga na kilka posiedzeń, którą przyjemnie się czyta. Jednak nie jest też dla każdego. Prawie cały czas mamy przed oczami postać przebranego za dziewczynę faceta (a epizodycznie nawet inne postacie przebierają się za płeć przeciwną), co niektórych może odrzucić. Więc, gdy ktoś zdecydowanie nie lubi takich klimatów, to niech się nawet za to nie zabiera.